Na zakurzanym rogu Targówka, gdzie autobusy ryczą od świtu, a słońce praży bez pytania, pani Krystyna otwierała każdego ranka swoją kartonową szkatułkę pełną losów na loterię. Miała z górą pięćdziesiąt lat, plecy zgarbione od czasu i długie wdowieństwo, które już nie bolało jak otwarta rana, ale jak zmęczenie. Jej mąż zmarł ponad dziesięć lat temu. … Read more

Tego niedzielnego popołudnia wiatr nie był zwyczajny; miał w sobie tępy chłód nostalgii, taki jaki niosą wiatry zdające się szeptać do ucha zapomniane imiona. Dla Karola cmentarz nie był miejscem spoczynku, ale jedyną emocjonalną przystanią od dokładnie trzystu sześćdziesięciu pięciu dni. Jego ciężkie, powłóczyste kroki zgniatały suche liście na żwirowanej ścieżce, gdy zmierzał w stronę … Read more

Kapitel 1: Die Maske Weißt du, wie es nach drei Tagen im Observierungsauto riecht? Nach abgestandenem Kaffee, kalter Pizza und purem Adrenalin. Ich heiße Jakob. Für die Welt – oder zumindest für den Teil Münchens, in dem ich gerade unterwegs war – war ich “Jake”, ein kleiner Fisch im Drogendealer-Milieu. Seit einer Woche nicht rasiert. … Read more

„Sag mir die PIN von deiner Karte, Mama ist im Geschäft und will sich ein neues Handy kaufen!“ Mein Mann weckte mich um sieben Uhr morgens, doch weder er noch seine Mutter ahnten, welche Überraschung ich für sie bereithielt. 😲🫣 Fast drei Jahre waren wir verheiratet, und in dieser Zeit war ich bis aufs Letzte … Read more

Dziesiątego marca. Dzisiaj świat zatrzymał się w połowie pielenia róż. Krzyk wydarł mi się z piersi, zanim zrozumiałam, co widzę. Ziemia pod krzewami była miękka, zbyt miękka, jakby ktoś kopał tu zaledwie chwilę temu. Metalowa konewka wysunęła mi się z palców i z hukiem uderzyła o kamienie ścieżki. Upadłam na kolana, zapominając o bólu, szorując … Read more

W osiedlu Brzozowe Wzgórze, jednej z tych dzielnic na obrzeżach Warszawy, gdzie nikt nie zwracał uwagi na chłopca w zdartych tenisówkach i z upartym krokiem. Ludzie go widzieli, oczywiście, bo dzieci zawsze się widzi… ale nikt nie patrzył tak naprawdę. Nie na tyle, by przeczytać niewidzialną historię, którą dźwigał na swoich ramionach. Nazywał się Tomek … Read more

“Zeg even de pincode van je pas, mam is in de winkel en wil een nieuwe telefoon kopen”: mijn man wekte me om 7 uur ’s ochtends, maar hij en zijn moeder hadden geen flauw idee wat voor verrassing ik voor ze in petto had 😲🫣 We zijn bijna drie jaar getrouwd, en in die … Read more

Obudziłem się w ciemności, z pulsującym bólem w głowie niczym syrena alarmowa i z wyraźnym przeświadczeniem, że moje życie zależy od cudzej decyzji. Głos mojego męża przebił się przez mgłę, zbyt spokojny, niebezpiecznie opanowany. — Dobry wieczór, panie posterunkowy. To wypadek na poboczu drogi. Jedno uderzenie serca. A potem przyszła prawda, ostra jak myśl, której … Read more

HOOFDSTUK 1: DE LANGE WEG NAAR HUIS De lucht in het C-130 transportvliegtuig ruikt altijd hetzelfde. Een mengsel van hydraulische vloeistof, zweet en spanning. Maar deze keer, voor het eerst in achttien maanden, rook het naar hoop. Ik schoof wat heen en weer op de canvas stoel, op zoek naar een comfortabele houding voor mijn … Read more

W willi Wakefieldów nikt nie śmiał powiedzieć tego głośno, ale każdy to czuł. Mała Lena Wakefield gasła w oczach. Lekarze byli stanowczy – chłodni, niemal mechaniczni – gdy wyrok wisiał w powietrzu jak ostateczna sentencja. Trzy miesiące. Może mniej. Trzy miesiące życia. A przed nią stał Ryszard Wakefield – multimilioner, właściciel firmy, człowiek przyzwyczajony do … Read more