Chłopiec przytulił psa przed operacją, gdy nagle zwierzę zaatakowało lekarza: wszyscy zrozumieli powód jego dziwnego zachowania2 min czytania.

W małej sali szpitalnej panowała cisza.

Pięcioletni chłopiec leżał na śnieżnobiałej prześcieradle, jego oczy były wielkie i zmęczone. Lekarze powiedzieli jego rodzicom, że operacja była jego ostatnią szansą.

Pielęgniarki przygotowywały go do znieczulenia, gdy nagle chłopiec cicho wyszeptał:

— Czy… Czy Burek może do mnie przyjść?

— Kto to Burek, kochanie? — zdziwiła się jedna z pielęgniarek.

— Mój pies. Bardzo za nim tęskniłem. Proszę… — wargi chłopca zadrżały.

— Wiesz, zwierzęta nie są wpuszczane do szpitala. Jesteś teraz bardzo słaby, rozumiesz… — próbowała wytłumaczyć.

Chłopiec odwrócił się, a w kącikach oczu zabłysły łzy:

— Ale ja… może już nigdy go nie zobaczę.

Te słowa przeszyły serce pielęgniarki.

Wymieniła spojrzenia z koleżankami i, ku własnemu zaskoczeniu, zgodziła się:

— Dobrze. Tylko na chwilę.

Godzinę później rodzice przynieśli Burka.

Gdy tylko pies zobaczył swojego małego pana, rzucił się do łóżka, wskoczył na nie i przytulił się do chłopca.

Po raz pierwszy od tygodni chłopiec się uśmiechnął i mocno objął psa.

Lekarze i pielęgniarki patrzyli na tę scenę z wilgotnymi oczami – przyjaźń między człowiekiem a psem okazała się silniejsza niż ból i strach.

Lecz nagle Burek zesztywnieł.

Jego sierść zjeżyła się, zeskoczył z łóżka i pobiegł w kąt sali.

Stał tam chirurg, który miał przeprowadzić operację. Pies szczekał tak wściekle, że wydawało się, iż za chwilę ugryzie lekarza.

— Zabierzcie to zwierzę! — krzyknął lekarz, cofając się.

Koledzy pospiesznie próbowali uspokoić psa, ale nagle jeden z lekarzy spojrzał na chirurga dziwnie i w jednej chwili zrozumiał powód dziwnego zachowania Burka.

Poczuł zapach… Ostry, wyraźny zapach alkoholu.

— Boże… — szepnęła anestezjolog, patrząc na chirurga. — Czy ty jesteś pijany?!

W sali zapadła grobowa cisza. Rodzice zbledli, pielęgniarki wymieniły przerażone spojrzenia. Burek wciąż warczał, jakby chronił swojego małego właściciela.

Kilka minut później wszystko stało się jasne – chirurg rzeczywiście przyszedł do pracy pijany.

Natychmiast go zawieszono i odebrano mu prawo wykonywania zawodu.

Operację przełożono.

Chłopca powierzono innemu chirurgowi, a kilka dni później zabieg zakończył się sukcesem.

Później wszyscy mówili, że Burek nie był tylko wiernym przyjacielem – stał się aniołem stróżem.

Gdyby nie on, wszystko mogło skończyć się tragicznie.

Prawdziwa przyjaźń potrafi dostrzec nawet to, co ukryte przed ludzkimi zmysłami.