Kelnerka zobaczyła zdjęcie zmarłej matki w portfelu klienta – jego wyznanie wstrząsnęło wszystkimi1 min czytania.

Delikatny dźwięk porcelanowych filiżanek, ciche rozmowy półprzytomnych o tej porze klientów i intensywna woń świeżo parzonej kawy unosiły się w porannej ciszy kawiarni „Malina & Miód”, skromnego lokalu wciśniętego między staromodny kwiaciarnię i antykwariat w samym sercu Krakowa.

Światło poranka wpadało przez szerokie okna, oświetlając wirujące pyłki i malując wszystko w ciepłych barwach.

Zosia Kowalska, dwudziestoczterolatka, płynnie poruszała się między stolikami, niosąc na jednej dłoni tacę z parującymi daniami. Jajka benedyktyńskie, tosty z masłem i porcelanowy dzbanek delikatnie dzwoniły, gdy omijała wąskie przejścia z wprawą znaną tylko stałym bywalcom. Dla nich była po prostu miłą kelnerką o uprzejmym uśmiechu i szybkich ruchach. Ale w środku Zosia była czymś więcej.

Była marzycielką.

Marzyła o skończeniu studiów, o odejściu od bólu niedokończonych planów. Marzyła o własnej kawiarni, miejscu wypełnionym poezją, roślinami i zapachem herbaty. Marzyła o rodzinie, stabilności, przynależności. A najbardziej ze wszystkiego marzyła, by zrozumieć kobietę, która wychowała ją z niezachwianym oddaniem i tysiącem niewypowiedzianych pytI wtedy, gdy jego łzy spłynęły po zmęczonych życiem policzkach, Zosia przytuliła go mocno, wiedząc, że wreszcie odnalazła to, czego szukała przez całe życie – miejsce, do którego zawsze należała.