Dmytro Bobok 
Motocykliści pojawili się w Szpitalu Dziecięcym im. św. Jadwigi z łomami i młotami, a nikt nie odezwał się ani słowem. Nie lekarze. Nie ochroniarze. Nie rodzice siedzący w poczekalni, obserwujący, jak trzydziestu jeźdźców w skórzanych kurtkach mija ich z narzędziami, które mogłyby roznieść ten budynek na strzępy. Pierwszy raz padł na okno na drugim piętrze, … Read more
De dag begon als alle anderen voor Maarten van Dijk, een vermogende zakenman bekend om zijn uitgebreide vastgoedportefeuille en luxe projecten. Toch voelde die ochtend anders. Zijn agenda zat vol met afspraken tot diep in de avond, maar een onverklaarbare rust hield hem in haar greep. Het verstand zei hem door te gaan zoals gepland, … Read more
Podwórko było cicho, jedynie słychać było płacz małego chłopca. Nie mógł mieć więcej niż sześć lat. Może siedem. Jego buty przemokły od mokrej trawy. Jego mała skórzana kamizelka wisiała krzywo na szarej bluzie z kapturem. Obiema rękami ściskał drewniany motocykl-zabawkę, jakby to była jedyna rzecz, która trzymała go przy życiu. Nie zabawka. Dowód. Motocykliści przestali … Read more
Podwórko było ciche, przerywane jedynie szlochem małego chłopca. Nie mógł mieć więcej niż sześć lat. Może siedem. Jego buty były przemoknięte od mokrej trawy. Jego mała skórzana kamizelka zwisała krzywo na szarej bluzie z kapturem. W obu dłoniach kurczowo ściskał drewnianą zabawkę – motocykl, jakby to była jedyna rzecz, która go trzymała przy życiu. Nie … Read more
Der Tag begann wie viele andere für Matthias Hoffmann, einen wohlhabenden Geschäftsmann, bekannt für seine umfangreichen Immobilienbesitze und Luxusprojekte. Doch dieser Morgen fühlte sich anders an. Sein Terminkalender war bis tief in die Nacht mit Verpflichtungen gefüllt, doch eine unerklärliche Stille verfolgte ihn. Die Vernunft riet ihm, seinem Plan zu folgen, doch etwas Leiseres, Tieferes … Read more
Początek czerwca 1952 roku. Teresa stała przed rozkładem pociągów podmiejskich, ściskając w dłoni podniszczone skierowanie do wsi Olchówka i czując, jak w środku rozlewa się zimny, gęsty niepokój. Jak przyjmie ją miejscowa ludność, młodego lekarza pierwszego kontaktu, ledwie co zeszłą z akademickiej ławki? Ona, miejska dziewczyna, wychowana wśród odrapanych ścian warszawskiej komunalki, nigdy nie mieszkająca … Read more
Początek czerwca 1952 roku. Teresa stała przy rozkładzie pociągów podmiejskich, ściskając w dłoni sfatygowane skierowanie do wsi Olchówka i czując, jak w środku rozlewa się zimny, gęsty niepokój. Jak przyjmie ją miejscowa ludność? Młoda lekarka ogólna, ledwo co zeszła z akademickiej ławy. Miejska dziewczyna, która dorastała między odrapanymi ścianami warszawskiej komunalnej kamienicy, nigdy nie mieszkała … Read more
Wszyscy w Lipiance wiedzieli, że Zosię nazywają „napiętnowaną”. Nie z powodu złośliwości, a raczej z odwiecznego wiejskiego przyzwyczajenia, by przylepiać etykiety wszystkiemu, co wybijało się z nudnego szeregu jednakowych losów. Stało się to dawno temu, kiedy właśnie poszła do dziewiątej klasy. W ich strony zaczął wtedy zachodzić niemłody już handlarz drewna o imieniu Hubert – … Read more
Życie w Lipinach przykleiło Zoji łatkę. Każdy znał to przezwisko, nie złośliwie, ale z odwiecznego, wiejskiego nawyku piętnowania wszystkiego, co odstawało od szarego, jednakowego szlaku. Zdarzyło się to dawno temu, gdy właśnie poszła do dziewiątej klasy. W te strony zaczął wtedy regularnie zaglądać już niemłody skupujący drewno, niejaki Herman – miejski fircyk, z pańskimi manierami, … Read more
An diesem Sommerabend im Englischen Garten in München sank die Sonne langsam zwischen den Bäumen und tauchte die Kieswege in goldenes Licht. Straßenmusiker spielten leise Jazzklänge in der Nähe der Isar, Kinder jagten Seifenblasen, und der Geruch von gerösteten Mandeln mischte sich mit frischem Gras. Es hätte friedlich sein sollen. Für Jakob Bauer fühlte es … Read more