Dmytro Bobok

Warszawa, jesienny wieczór. Marek Kowalski stał przed pustym grobem, bez ciała, bez odpowiedzi, tylko biały marmurowy nagrobek z napisem, który krajał jak nóż. “Tomasz Kowalski, 5 lat, zaginął.” Uklęknął na mokrej trawie, drżące palce błądziły po wyrytych literach. Osiem lat. Osiem lat od dnia, gdy jego syn został wyrwany z jego życia. Lata niepewności, czy … Read more

Er hing een stilte in de kleine ziekenhuiskamer. De vijfjarige jongen lag op een wit laken, zijn ogen groot en moe. De artsen hadden tegen zijn ouders gezegd dat de operatie zijn laatste kans was. De verpleegsters maakten hem klaar voor de narcose, toen hij opeens zachtjes fluisterde: “Mogen… Bram even bij me komen?” “Wie … Read more

Krew spływała po czole Emili Kowalskiej, gdy czołgała się po marmurowej podłodze, kurczowo ściskając złamane żebra. Mężczyzna, który powinien ją kochać — jej mąż, Marek — stał nad nią z baseballową kijem, na którym czerwieniły się ślady jej krwi. “Jesteś nic nie warta” — syknął, patrząc na nią lodowatym wzrokiem. “Zuzanna zasługuje na więcej niż … Read more

Dzisiaj w moim dzienniku chcę opowiedzieć o czymś, co obserwowałem ostatnio. Stara kobieta z mojego bloku zwolniła pielęgniarkę i zatrudniła motocyklistę. Jej rodzina wpadła we wściekłość i grozi, że uznają ją za niepoczytalną. Mieszkam naprzeciwko, w tej samej klatce. Całą sprawę widziałem przez okno. Nikt oprócz mnie nie wiedział, dlaczego to zrobiła. Nazywa się Wanda … Read more

Neonowe światła warszawskiego Śródmieścia migotały na tle północnego nieba, gdzie szklane wieżowce wznosiły się jak pomniki ambicji. W jednym z nich siedział Marek Kowalski, czterdziestodwuletni mężczyzna, który miał wszystko—pieniądze, władzę, wpływy. Ale patrząc na miasto, które nigdy nie zasypiało, Marek zrozumiał, że brakuje mu jednego: potomka. Dziedzictwa krwi i nazwiska, którego nawet jego miliony nie … Read more

Dzisiaj w moim dzienniku chcę opisać coś, co wstrząsnęło mną do głębi. Marek Kowalski zawsze wierzył, że błędy można zagrzebać pod hałdą pieniędzy, dystansem i upływem czasu – aż do dnia, gdy wszedł do imponującego holu nowej siedziby technologicznej w centrum Warszawy i zobaczył ostatnią kobietę, jaką kiedziekolwiek spodziewał się spotkać. Stała tam, pewna siebie, … Read more

„Hey! Leg die Süßigkeiten sofort zurück! Ich weiß genau, was du vorhast.“ Die scharfe, befehlende Stimme ließ die kleine Lina Müller zusammenzucken. Das achtjährige Mädchen mit den geflochtenen Zöpfen erstarrte im Süßwarenregal eines Supermarktes in München. In ihrer Hand hielt sie einen kleinen Schokoriegel, ihr Taschengeld bereits fest in der Faust umklammert. Mit großen Augen … Read more

Dźwięk śmiechu rozbrzmiewał w prywatnej sali restauracji „Róża z Poznania”, a ja siedziałam nieruchomo, widelec zawieszony nad nietkniętym schabowym na moim talerzu. Przy długim stole dwunastu członków rodziny Nowaków gestykulowało żywo, ich polski płynął jak woda po kamieniach, gładki, nieprzerwany, celowo mnie wykluczając. Zanim wrócimy, powiedzcie, skąd nas słuchacie. A jeśli ta historia was porusza, … Read more

Smutna samotna matka siedziała sama na weselu, przedmiotem kpin wszystkich, gdy podszedł do niej szef mafii i szepnął: „Udawaj, że jesteś moją żoną i zatańcz ze mną”… Śmiechy wokół były głośniejsze niż muzyka. Katarzyna siedziała samotnie w najciemniejszym kącie sali weselnej, ze splecionymi nerwowo dłońmi, wzrok utkwiony w nietkniętej szklance szampana. Jej kwiecista sukienka — … Read more

Syn milionera leżał nieruchomo na marmurowej podłodze, z zamkniętymi oczami, a jego ciało było zimne ze wstrząsu. Pokojówka klęczała obok niego, jej dłonie drżały, trzymając coś małego, ciemnego i poruszającego się. „Zosiu, co zrobiłaś?” – wykrztusił kamerdyner, sparaliżowany strachem. Przez rezydencję przebiegły ciężkie kroki. Pan Marek Kowalski, człowiek, którego pieniądze mogły kupić niemal wszystko, wpadł … Read more