Dmytro Bobok

Siódme piętro prywatnego szpitala było dziwnie ciche. Monitor serca wydawał jednostajny dźwięk, a białe światło oświetlało bladą twarz Anny, kobiety, która właśnie przeszła operację usunięcia guza tarczycy. Zanim w pełni otrząsnęła się z narkozy, zobaczyła męża, Dominika, stojącego przy łóżku z plikiem dokumentów w dłoni. —Obudziłaś się? Dobrze, podpisz tutaj. Jego głos był chłodny, bez … Read more

W środku maratonu biedny chłopak z blokowiska dawał z siebie wszystko, biegając w nadziei na lepszą przyszłość. Zwycięstwo było na wyciągnięcie ręki. Ale w chwili, gdy już prawie doganiał jedynego zawodnika przed sobą, tamten upadł. Bez wahania chłopak się zatrzymał. Podniósł dziewczynę i pomógł samotnemu ratownikowi uratować jej życie. Zrezygnował z wyścigu. Nie było oklasków, … Read more

Przez dwanaście lat nauki przydomek „córka śmieciarki” był jak blizna, której nie dało się zagoić dla Julii, dziewczynki z Brzezin, która wychowywała się bez ojca. Jej ojciec zmarł, zanim się urodziła; zostawił ją z chudą matką, z odciskami na dłoniach i zapachem potu oraz kurzu — panią Kasią, kobietą, która zbierała śmieci wzdłuż torów kolejowych … Read more

Mein Name ist Gisela, ich bin sechsundzwanzig Jahre alt und wurde in eine bescheidene Familie an der Küste Schleswig-Holsteins geboren. Mein Vater starb jung, meine Mutter war ständig krank, und so musste ich nach der zehnten Klasse die Schule abbrechen, um als Tagelöhnerin zu arbeiten. Nach vielen Jahren harter Arbeit fand ich endlich eine Stelle … Read more

Stołówka w Liceum im. Kazimierza Wielkiego w Krakowie huczała od gwaru, gdy uczniowie ustawiali się w kolejce po poranne napoje i drożdżówki. Wśród nich był Kacper Nowak, szesnastoletni uczeń, który przeniósł się tu z Wrocławia. Kacper był wysoki, szczupły i emanował spokojną pewnością siebie. Zamieszkał u ciotki, gdy jego matka dostała wymagającą pracę pielęgniarki, która … Read more

Mijn naam is Lieke, ik ben zesentwintig jaar oud en kom uit een bescheiden gezin in de kuststreek van Zeeland. Mijn vader overleed jong, mijn moeder was altijd ziek, en ik moest na de middelbare school stoppen met studeren om als dagloner te werken. Na jaren van strijd kreeg ik eindelijk een baan als dienstmeisje … Read more

**Dziennik, 12 czerwca 2024** Kabina samolotu wstrzymała oddech, zanim zrobił to ktokolwiek. Dźwięk przypominający o zapiętych pasach – cienki, grzeczny, bez znaczenia. „Proszę zapanować nad dzieckiem, bo zaraz wezwę ochronę i zostaniecie oboje usunięci z pokładu.” Głośny trzask dłoni o policzek rozległ się w pierwszej klasie. Dziesiątki telefonów uniosły się w tej samej chwili, małe … Read more

Sala sądowa wypełniła się szeptami i napięciem gęstym od oczekiwania. Reporterzy zajmowali tylne rzędy – jedni skrzętnie notowali, inni wstrzymywali oddech, podczas gdy kamery cicho rejestrowały wszystko za szklanymi przegrodami. To nie była zwykła rozprawa. To była jedna z najbardziej emocjonujących spraw, jakie miasto widziało od lat: głośna sprawa przemocy domowej z jedynym żywym świadkiem … Read more

Ich heiratete mit 25, in dem Glauben, die Ehe sei das glückliche Ende, von dem jede Frau träumt. Doch innerhalb von drei Jahren merkte ich, dass es die schlechteste Entscheidung meines Lebens gewesen war. An jenem Tag hatte ich über 40°C Fieber. Mein Körper zitterte, mein Kopf drehte sich, und jede Gliedmaße fühlte sich schwer … Read more

Ik trouwde op mijn 25e, in de veronderstelling dat het huwelijk het gelukkige einde was waar elke vrouw van droomde. Maar binnen drie jaar besefte ik dat het de slechtste beslissing van mijn leven was geweest. Die dag had ik koorts boven de 40°C. Mijn lichaam trilde, mijn hoofd tollende, elk ledemaat zwaar als lood. … Read more