Dmytro Bobok

Rozdział 1: Dziewczynka w różowym płaszczu przeciwdeszczowym Deszcz wreszcie ustał, pozostawiając po sobie ciężkie, duszące, szare niebo, które zdawało się przygniatać wypielęgnowaną trawę na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Był wtorek, jeden z tych zwykłych dni, gdy świat toczy się dalej, nieświadomy, że czyjś wszechświat właśnie się rozpadł. Na samym końcu cmentarza, w części dla ubogich, … Read more

Die Standuhr in der marmornen Diele schlug halb drei, als Markus Bauers schwarzer Audi leise die lange, kreisförmige Auffahrt seines Anwesens in Hamburgs Blankenese hochrollte. Er sollte eigentlich noch nicht zu Hause sein. Die Vorstandssitzung war früher zu Ende gegangen, und aus einer Laune heraus beschloss er, seine Tochter Lina zu überraschen. Sie war erst … Read more

**Dagboeknotitie – Een Vaders Belofte** De oude staande klok in de marmeren hal sloeg half drie toen Maarten de Vries zijn zwarte Audi zachtjes over de oprijlaan van zijn landhuis in het chique Amsterdam-Zuid liet glijden. Hij had eigenlijk nog niet thuis moeten zijn. De vergadering was voortijdig afgelopen, en op een impuls besloot hij … Read more

**Czarny Mercedes zatrzymał się.** Luksus zderzył się z brudem. Powietrze na ulicy Krakowskiej stało się gęste. **Marek Kowalski**, miliarder, poczuł lodowaty dotyk winy. Był wyczerpany. Za pancerną szybą – ulica. I ona. **Zosia.** Siedem lat. Podarte ubrania. Brązowe oczy, które nie błagały, tylko patrzyły. Kierowca już chciał ją odgonić. Marek zatrzymał go krótkim gestem. Szyba … Read more

**Część 1: Wezwanie** **Rozdział 1: Telefon, który wstrząsnął MON** Widziałem piekło w zakurzonych uliczkach Iraku. Prowadziłem negocjacje z watażkami wśród lodowatych gór Afganistanu. Trzymałem za ręce umierających żołnierzy, lepszych ode mnie, gdy świat wokół nas płonął. Ale nic—absolutnie nic—nie przeraża mnie bardziej niż widok nazwiska mojego syna na ekranie służbowego telefonu w trakcie tajnego briefingu. … Read more

Rozdział 1: Ostatni Specjalista Cisza w posiadłości Kowalskich nie była spokojna. Była ciężka, gęsta, duszna jak aksamitne zasłony blokujące słabe światło mazowieckiej zimy. Dla Wojciecha Kowalskiego, sześćdziesięciopięcioletniego magnata, cisza oznaczała porażkę. Była problemem, którego nie dało się zwolnić, negocjacjami, których nie dało się wygrać, księgą, która nie chciała się zbilansować. Od dwóch lat ta porażka … Read more

Het landhuis van Diederik van der Meer torende als een paleus boven Utrecht uit—groots, blinkend en vol luxe die de meeste mensen zich niet eens konden voorstellen. Die avond was er een politiek gala. Champagneglazen klingelden, violen speelden zachtjes, en rijke gasten bespraken hun beleggingen onder schitterende kroonluchters. Tussen het stille personeel dat door de … Read more

Chłopiec utrzymywał się przy życiu tylko dzięki maszynom. Lekarze już stracili nadzieję, ale gdy do sali weszła jego suka, stało się coś niewyobrażalnego… Przez trzy tygodnie Kacper leżał w szpitalu w Krakowie bez ruchu, podłączony do aparatury. Doktorzy próbowali wszystkiego – zmieniali leki, wzywali specjalistów z Warszawy, robili kolejne badania. Nic nie pomagało. Powoli przygotowywali … Read more

Światło nie pojawiło się nagle, ale sączyło się powoli, jak płynne złoto rozlewające się po ciemnych sylwetkach wiązów na wschodnim skraju Parku Łazienkowskiego. To był taki poranek, który wydawał się jednocześnie odwieczny i nowy, z powietrzem chłodnym i czystym, niosącym delikatny, żywiczny zapach sosen i głębszą woń wilgotnej ziemi. Rosa wisiała na każdej źdźble trawy, … Read more

Rozdział 1: Prośba Upał wisiał w powietrzu jak ciężki koc. Fala gorąca unosiła się nad popękanym asfaltem opuszczonej stacji benzynowej, zagubionej gdzieś na pustkowiu podkrakowskich dróg. W ciszy słychać było tylko delikatne tykanie ostygającego silnika i daleki krzyk myszołowa krążącego na błękitnym niebie. Sześciu mężczyzn, każdy po pięćdziesiątce, stało przy swoich motocyklach. Byli członkami grupy … Read more