Dmytro Bobok

Also, hör mal, ich erzähl dir die Geschichte von Heinrich Bauer, der durch die langen Flure seines Anwesens in München schritt, als wäre er in einem verlassenen Museum unterwegs. Makelloser Marmor, Kristalllüster, berühmte Gemälde an Wänden, die so leblos wirkten wie er selbst. Alles glänzte, aber nichts hatte wirkliches Leben. Sein Vermögen hatte ihn weit … Read more

**Dziennik Sebastiana Kowalskiego** Milioner wrócił niespodziewanie do swojej willi i zakochał się, widząc, co opiekunka uczyła jego trojaczków. Sebastian Kowalski stanął jak wryty w progu drzwi. W dłoniach wciąż ściskał podróżną teczkę. Krawat zwisał luźno po osiemnastu godzinach lotu z Szanghaju. Wrócił trzy dni wcześniej, bo negocjacje zakończyły się szybciej, bo coś w piersi podpowiedziało … Read more

**ROZDZIAŁ 1: CISZA WILKA** Przyzwyczajasz się do ciszy. O tym nikt ci nie mówi, gdy wbijasz się w klub. Mówią o bractwie, otwartej drodze, szacunku i niebezpieczeństwie. Ale ciszy nie wspominają. To specyficzny rodzaj spokoju – taki, który wysysa powietrze z pomieszczenia, gdy tylko twoje buty przekroczą próg. Siedziałem w boksie w Barze U Władka, … Read more

Op de achtste verjaardag van mijn dochter kwam er niemand opdagen omdat mijn zus valse berichten had verstuurd waarin ze zich als mij voordeed en zei dat het feestje was afgelast. Mijn ouders kozen haar kant en feliciteerden mijn dochter niet eens. Ik hield me sterk. En de volgende dag waren zij degene die in … Read more

**Rozdział 1: Zepsuta winda** Deszcz w Warszawie nie myje ulic, tylko sprawia, że brud staje się śliski. Tak myślałem, patrząc na kartkę przyklejoną do drzwi windy. Napis „Nieczynne” był napisany markerem na odwrocie ulotki od pizzerii. Trzeci raz w tym miesiącu. Siedziałem, ściskając obręcze wózka, czując, jak wilgoć z holu wsiąka w bezwładne nogi. Nazywam … Read more

Były różne rodzaje ciszy. Ta ciepła, mięciutka cisza niedzielnego poranka, gdy słońce przebija się przez kurz tańczący w powietrzu. Ta ciężka, wygodna cisza, kiedy mama czyta książkę, a jej oddech jest równy jak metronom wyznaczający rytm mojemu światu. Ale była też inna cisza. Ta, która krzyczy. Miałem cztery lata, ale już byłem ekspertem od ciszy. … Read more

**Dziennik osobisty** Trzy tygodnie już minęły, a mój syn, Kacper, wciąż nie jest sobą. Każdy kolejny lekarz wychodzi z pokoju tylko z bezradnym wzrokiem i mglistymi obietnicami „dalszych badań”. Jego stan się pogarsza, nie chce jeść, a nikt nie potrafi powiedzieć dlaczego. Wtedy w korytarzu pojawił się ten chłopiec. Nie powinien tam być – to … Read more

Am achten Geburtstag meiner Tochter erschien niemand, weil meine Schwester falsche Nachrichten verschickt hatte, in denen sie sich als mich ausgab und behauptete, die Feier sei abgesagt worden. Meine Eltern stellten sich auf ihre Seite und wünschten meiner Tochter nicht einmal alles Gute. Ich weinte nicht. Aber ich handelte. Am nächsten Tag waren sie es, … Read more

Żołnierz delikatnie postukiwał w oparcie jej siedzenia, aż w końcu zirytowana odwróciła się i ujrzała kogoś, kto wstrząsnął nią do głębi. Omal nie zemdlała. Samolot powoli wznosił się w niebo, a pasażerowie rozsiadali się wygodnie. Jednak nagle kobieta poczuła napięcie. Coś ją niepokoiło — ten uporczywy dźwięk, regularne uderzenia w oparcie. To nie był przypadek, … Read more

**Het Dagboek van een Vader** Geld kon bijna alles kopen in Amsterdam — macht, invloed, luxe, zelfs tijd. Maar voor Victor van Dijk was er één ding dat nooit te koop was geweest: de stem van zijn dochter. Victor was een man die imperia had gebouwd. Van chique hotels tot torens die de lucht in … Read more