Dmytro Bobok

Król Betonu Dawid Kowalski zamknął miliardowe umowy w Dubaju, Nowym Jorku i Londynie, nie mrużąc oka. W Polsce nazywano go „Królem Betonu”. Gdziekolwiek składał swój podpis, powstawały luksusowe wieżowce. Centra handlowe wyrastały z pustych działek. Osiedla prywatne powstawały za strzeżonymi bramami, gdzie wypolerowane SUV-y sunęły po idealnych drogach, a fontanny tańczyły przed wejściami z marmuru. … Read more

Miasteczko, Które Patrzyło W Bok Wielkie Wrzosowisko, w Polsce, było takim miasteczkiem, które wielu chwaliło, zanim naprawdę je poznało. Trawniki były starannie przycięte. Na werandach wisiały kolorowe kwiaty. Piekarnia na Głównej zawsze pachniała ciepłymi drożdżówkami, a w każdą niedzielę rano dzwony kościelne unosiły się nad dachami jak obietnica, że wszystko tu jest dobre. Każdego lipca … Read more

Ik zat aan mijn kleine ronde keukentafel, datzelfde bekraste eiken ding dat ik al had sinds Daniël op de lagere school zat, toen de telefoon ging. Het was net na middernacht. Op mijn leeftijd meet je nachten niet in uren slaap, maar in pijntjes en het volume van de stilte. Ik had zitten staren naar … Read more

Miasteczko, które odwracało wzrok Wielki Strumień, Missouri, to było takie miasteczko, które większość ludzi chwaliła, zanim naprawdę je poznała. Trawniki były starannie przystrzyżone. Na werandach wisiały kwiaty. Piekarnia na Głównej ulicy zawsze pachniała cynamonowymi bułeczkami, a w każdą niedzielę rano dzwony kościelne unosiły się nad dachami jak obietnica, że wszystko tutaj jest w porządku. Co … Read more

Przyszło połączenie o 23:38 we wtorek. Prawie je zignorowałem. Byłem w kuchni w Warszawie, boso, zmęczony, starając się przekonać samego siebie, że miska starego, niesmacznego płatków nadaje się na kolację. Nieznane numery po dziesiątej zazwyczaj oznaczały spam lub zapomnianego architekta z mojej firmy, który nie znał pojęcia granic. Niemniej jednak, dziwny chłodny dreszcz w okolicy … Read more

Zadzwonił telefon o 23:38 we wtorek wieczorem. Prawie bym to zignorowała. Byłam w kuchni w Warszawie, bosa, wykończona, próbując przekonać się, że miska przeterminowanych płatków nadaje się na kolację. Nieznane numery po dziesiątej zazwyczaj oznaczały spam lub młodszego architekta z mojej firmy, który zapomniał o granicach. Mimo to, niewytłumaczalny dreszcz na karku sprawił, że dotknęłam … Read more

Pierwszą rzeczą, którą zarejestrowałem po wypadku, nie był ból. To był zapach spirytusu, mechaniczny syczenie wentylatora wdmuchującego powietrze do moich płuc, a także przerażająca, absolutna pewność w głosie mojej matki, gdy decydowała, czy zasługuję na życie. „Najpierw uratujcie Kacpra,” warknęła Marta Nowak. Jej ton, zazwyczaj starannie modulowany na lunche w klubie, był ostry i panikujący, … Read more

Ich blätterte in meinem Tagebuch und versuchte, die Erinnerungen zu sortieren. Sie kommen nicht in der richtigen Reihenfolge, sondern wie Splitter, die noch immer schmerzen. Celestes Augen glitten zu mir herüber, kühl und leicht genervt, wie jemand, der eine Fliege über seinem Weinglas bemerkt. Meine Hände zitterten, doch ich hob sie dennoch, mit geöffneten Handflächen, … Read more

Pierwszą rzeczą, którą zarejestrowałem po wypadku, nie był ból. To był zapach alkoholu, mechaniczny syk wentylatora, który wdmuchiwał powietrze do moich płuc, oraz przerażająca, absolutna pewność w głosie mojej matki, gdy decydowała, czy zasługuję na życie. „Najpierw uratujcie Wojtka,” warknęła Marta Kowalska. Jej głos, zazwyczaj starannie wyważony na towarzyskich lunche w klubie, był ostry i … Read more

Du verlässt das Arbeitszimmer mit dem Umschlag in der Hand, als hieltest du ein Urteil, gegen das es keine Berufung gibt. Der Flur wirkt endlos, das Marmorparkett eiskalt, das Licht des Kronleuchters schneidend scharf, als versuche die Penthouse-Wohnung, schön auszusehen, um nicht schuldig wirken zu müssen. Deine Kehle brennt von den Worten, die du vor … Read more