Dmytro Bobok 
Heute schreibe ich über etwas, das mich zutiefst erschüttert hat. Ein Junge bat mich, seine Hand zu halten, als er starb, weil sein Vater es nicht konnte. Ich bin ein dreiundsechzigjähriger Biker, vollgepackt mit Tattoos, der Bart reicht mir bis zur Brust. Ich habe Kriegskameraden begraben. Ich habe Dinge gesehen, die die meisten Männer brechen … Read more
Hala szkolna huczała od gwaru: krzyków, śmiechów, szeptów. Uczniowie tworzyli szczelny krąg; prawie każdy trzymał w dłoni telefon. Nikt nie chciał przegapić tego „widowiska”. W samym środku stała Zosia. Drobna, szczupła, w za dużej bluzie z kapturem. Ta sama dziewczyna, która prawie zawsze pozostawała w cieniu. Zawsze siadała w ostatniej ławce, nigdy nie dyskutowała i … Read more
*Gdybyś trafił tu z Facebooka, ciekaw, co naprawdę stało się z Robertem i dziwną pracownicą fabryki, której oczy były lustrzanym odbiciem oczu jego zaginionej córki—zatrzymaj się na chwilę. To, co nastąpi, jest mroczniejsze, boleśniejsze i o wiele bardziej poplątane, niż ktokolwiek mógł przypuszczać.* *To nie jest zwykła historia.* *Więźnie, łamie i nie chce puścić.* **Brygadzista … Read more
Leute gingen an ihm vorbei, aber niemand blieb stehen. Nicht die geschäftige Frau, die weiter hastete, nicht der junge Mann mit Kopfhörern, nicht einmal der Taxifahrer, der nur einen flüchtigen Blick warf und davonfuhr. Der kleine Junge seufzte leise, sein Blick wurde trüb, seine Lippen färbten sich bläulich. Katharina zitterte vor Angst und Kälte, während … Read more
Byłam w szóstym miesiącu ciąży, gdy o piątej rano rozpętało się piekło. Drzwi sypialni z hukiem uderzyły o ścianę. Wiktor — mój mąż — wpadł jak burza. Bez powitania. Bez ostrzeżenia. „Wstawaj, niemota bez pożytku!” — wrzasnął, zrywając ze mnie kołdrę. — „Myślisz, że ciąża robi z ciebie królową? Moi rodzice są głodni!” Usiadłam z … Read more
**Dagboek van een man** Mensen liepen langs hem heen, maar niemand stopte. Niet de zakelijke vrouw die haastig doorliep, niet de jongeman met zijn oordopjes in, en zelfs de taxichauffeur keek slechts even op en reed door. Het jongetje zuchtte zachtjes, zijn blik werd wazig, zijn lippen kregen een blauwige tint. Marlie trilde van angst … Read more
Dzisiaj przeżyłam coś, co zmieniło moje życie. Po raz pierwszy zobaczyłam bogacza, który zastygł w bezruchu na chodniku. Stało się to w Łodzi, gdy Wojciech zabrał swojego ojca, pana Henryka, na spacer i natknął się na tajemnicę, o której nikt w biurze nie miał pojęcia. Szli przez rynek miejski, obok fontanny, gdy Wojciech zauważył na … Read more
Zatrzymałem się na stacji benzynowej gdzieś na opustoszałej drodze, o drugiej w nocy, w samym sercu surowego Mazur. Przenikliwy wiatr palił mi oczy, a plecy bolały tak, jakby ktoś próbował je przepołowić po tych wszystkich kilometrach na motorze. Właśnie nalewałem paliwo, gdy usłyszałem malutki, zdesperowany, ale niezwykle pewny głosik, który ściął krew w moich żyłach. … Read more
Wiktor Rowiński miał właśnie wsiąść do swojego lśniącego czarnego sedana, gdy nieśmiały głos zatrzymał go przy żelaznej bramie jego rozległej posiadłości na Mazurach. „Proszę pana… czy szuka pan pokojówki? Potrafię sprzątać, prać, gotować—wszystko. Proszę… moja siostrzyczka nie jadła od wczoraj.” Jego ochrona już ruszała do działania, wyszkolona, by neutralizować takie sceny, zanim wymkną się spod … Read more
**DEEL 1: DE TRANSACTIE** “Dit is vijftig euro.” Meer zei ze niet. Haar stemmetje was zacht, licht trillend, als een windgong in een storm. Het park was bijna leeg, alleen wat verdorde herfstbladeren diep over het beton krasten. Ik zat op een verwezen bankje naast de oude, droge fontein en staarde naar de gebarsten stenen. … Read more