Dmytro Bobok

Lusia nauczyła się rozpoznawać czas bez zegarka. Poranek nadchodził z bladego światła przeciągniętego przez wysypisko i pierwszą falą ciężarówek wjeżdżających z hałasem. Południe przychodziło, gdy upał naciskał tak mocno, że aż powietrze zdawało się być zmęczone. A wieczór… wieczór nadchodził, gdy w jej klatce piersiowej zaczynał się kurczyć głód, ciasny i uporczywy. Miała osiem lat, … Read more

Kasia nauczyła się rozpoznawać czas bez zegarka. Poranek nadchodził z bladym światłem rozciągniętym nad wysypiskiem i pierwszymi ciężarówkami wjeżdżającymi z warkotem. Południe przychodziło, gdy upał napierał tak mocno, że zdawało się, iż samo powietrze jest zmęczone. A wieczór… wieczór nadchodził, gdy w jej piersi zaczynał tlić się ból — nie od biegania czy dźwigania, ale … Read more

„Ta dziewczyna nie jest chora… to twoja narzeczona ogoliła jej głowę”, powiedział uliczny chłopiec. Pan Ernest Nowak pchał wózek inwalidzki swojej córki po alejkach Łazienek Królewskich. Chrupienie suchych liści pod kołami wydawało się głośniejsze niż zwykle… a może to cisza między nimi sprawiała, że każda rzecz bolała mocniej. Weronika, jego dziewczyna, ledwie siedemnastoletnia, już nie … Read more

Het was een grijze dinsdagochtend in Utrecht toen Maarten de Vries, een zakenman met altijd haast, plotseling werd tegengehouden door een tafereel dat hem raakte als een klap. Op een bankje in het Griftpark zat een vrouw in een versleten schoonmaakstersuniform haar boterhammen in drieën te delen. Het grootste stuk legde ze voor haar zoon … Read more

Kolejka w stołówce Garnizonu Bemowo posuwała się powoli, rutynowo i bez zdarzeń, w miejscu, gdzie po długim poranku w polu ludzie spuszczali wzrok i czekali na swoją kolej. Stała wśród nich kobieta w ubraniu treningowym, spokojna i opanowana, niezwracająca na siebie uwagi, a jednak jakoś odmienna od pozostałych. Nie spieszyła się, nie narzekała, nie wydawała … Read more

Ona nie jest chora… to twoja narzeczona ogoliła jej głowę – powiedział uliczny chłopiec. Pan Ernest Zalewski pchał wózek inwalidzki swojej córki po alejkach Łazienek Królewskich. Chrzęst suchych liści pod kołami zdawał się głośniejszy niż zwykle… a może to cisza między nimi sprawiała, że każdy dźwięk bolał podwójnie. Weronika, jego dziewczyna, ledwie siedemnastoletnia, nie była … Read more

Tego wieczoru zaczęło się jak zawsze – pod świetlówkami, które nuciły nad głową, zapach świeżego pieczywa z działu z piekarnią i rytmiczne pikanie skanerów przy kasach. Od trzech lat pracuję jako ochrona w tym markecie i większość dni zlewa się w jedną szarą masę. Uczysz się patrzeć, nie widząc naprawdę. Ludzie przychodzą, odchodzą. Nic nie … Read more

Martin Schneider hatte es eilig, doch an diesem Dienstag hielt ihn etwas unsichtbar zurück. Auf einer Bank im Stadtpark von Wiesendorf beobachtete er eine Frau in abgetragener Arbeitskleidung, die ihr Mittagessen dreiteilte. Das größte Stück legte sie ihrem Jungen in den Schoß, dann schob sie den nächsten Bissen zum Mädchen, ehe sie selbst den kleinsten … Read more

Kolejka w stołówce Garnizonu Wesoła wlokła się powoli, będąc miejscem rutyny i spokoju, gdzie po długim poranku w terenie ludzie mieli spuszczone głowy i po prostu czekali na swoją kolej. Pośród nich stała kobieta w ubraniu treningowym, spokojna i opanowana. Nie rzucała się w oczy, a jednak w jakiś sposób się wyróżniała. Nie spieszyła się, … Read more

Tego wieczoru wszystko zaczęło się jak zawsze – pod świetlówkami brzęczącymi nad głową, z lekkim zapachem chleba unoszącym się od strony piekarni i jednostajnym piciem skanerów przy kasach. Pracuję jako ochrona w tym supermarkecie od trzech lat i większość zmian się zlewa. Patrzysz, a właściwie nie widzisz. Ludzie przychodzą, ludzie odchodzą. Nic nie zostaje. Aż … Read more