Dmytro Bobok

**Dagboek van Maarten van Dijk** Vandaag begon zoals zoveel andere dagen voor mij, Maarten van Dijk, een welgestelde zakenman bekend om mijn vastgoedportefeuille en luxe projecten. Toch voelde deze ochtend anders. Mijn agenda zat vol met afspraken tot diep in de avond, maar er hing een onverklaarbare rust om me heen. Het verstand zei me … Read more

„Gdzie ta kolacja, Maurycy?” Głos twojej teściowej przeciął powietrze jak nóż rzucony na kafelki. Rozmowy zamarły w dziwnych, urwanych fragmentach. Kuzyn przy korytarzu opuścił piwo. Jedna z bratanic, już z papierowym talerzykiem w ręce, patrzyła z jadalni do ciemnej kuchni, jakby może jedzenie schowało się za szafką. Maurycy stał pośrodku pokoju z uśmiechem, który zaczął … Read more

Der Tag begann wie viele andere für Markus Hoffmann, einen wohlhabenden Geschäftsmann, bekannt für seine umfangreichen Immobilienbesitze und Luxusprojekte. Doch an diesem Morgen fühlte es sich anders an. Sein Terminkalender war bis spät in die Nacht vollgestopft, aber eine unbeschreibliche Ruhe verfolgte ihn. Die Vernunft riet ihm, alles wie geplant zu erledigen, doch etwas Stilleres, … Read more

Gdzie jest kolacja, Maurycy? Głos twojej teściowej przeciął pokój jak nóż rzucony na kafelki. Rozmowy zamarły w dziwnych, niedokończonych kawałkach. Kuzyn przy korytarzu opuścił piwo. Jedna z siostrzenic, już z papierowym talerzem w ręce, spojrzała z jadalni w stronę ciemnej kuchni, jakby może jedzenie schowało się za szafką. Maurycy stał pośrodku pokoju z uśmiechem, który … Read more

Zaniosłem Emilkę do samochodu i zdjąłem jej przemoczoną bluzę palcami, które zdawały się zbyt niezdarne jak na furię, jaką czułem. Jej małe ząbki szczękały tak głośno, że słyszałem to przez deszcz, który tłukł w dach. Owinąłem ją kocem ratunkowym z bagażnika, włączyłem ogrzewanie na pełną moc i klęczałem w podciekającym żwirze przy tylnych drzwiach, aż … Read more

Janna had al bijna een half jaar gewerkt in het Zwarte Huis aan de grachten van Amsterdam. Zes maanden waarin ze de gepolijste mahoniehouten meubels en het koude marmer streelde, terwijl ze het gewicht van een fortuin voelde dat haar ooit toebehoorde. Zelf woonde ze in een klein appartementje in de Jordaan, waar ze moeite … Read more

Deszcz ledwo zaczął padać, gdy pod starzejącym się sklepem osiedlowym zatrzymał się czarny SUV. Roman Kowalski wysiadł, zaciągając mocniej kołnierz płaszcza, gdy przygotowywał się do telefonu. Ulica była niemal pusta – tylko jednostajny szum deszczu uderzającego o kostkę i blade migotanie neonu „OTWARTE” walczącego z mrokiem. Wtem mały głos przebił się przez ciszę. – Proszę … Read more

Zaniosłam Zosię do samochodu i zdjęłam jej przemoczoną kardiganę palcami, które wydawały mi się zbyt niezdarne jak na wściekłość, którą czułam. Jej ząbki szczękały tak głośno, że słyszałam to przez deszcz walący w dach. Owinęłam ją ratunkowym kocem z bagażnika, włączyłam ogrzewanie na pełną moc i klęczałam w kałuży na żwirze przy tylnych drzwiach, aż … Read more

**Tagebucheintrag** Seit fast einem halben Jahr arbeitete ich, Franziska Bergmann, in der Schwarzen Villa. Sechs Monate lang spürte ich das kühle Marmor unter meinen Fingern, die schweren Vorhänge, die das Licht verschluckten, und das Gefühl, als wäre das ganze Vermögen dieser Familie nur einen Schritt entfernt. Ich selbst lebte in einer kleinen Wohnung am anderen … Read more

Stara kobieta siedziała w najdalszym kącie na zimnej plastikowej ławce, jej drobna sylwetka niemal zlewała się z otaczającymi ją szarymi ścianami. Obydwiema rękami trzymała mocno starą brązową torbę, jakby była to jedyna rzecz, która łączyła ją z tą chwilą. Jej płaszcz był stanowczo za cienki jak na tę przejmującą pogodę za oknem, materiał był wytarty … Read more